۲۱ دی ۱۳۹۸
دی ۲۱, ۱۳۹۸

پرینورافی

دی ۲۱, ۱۳۹۸ ۰ دیدگاه

پرینورافی

به طور کلی پرینورافی به عملی گفته می شود که طی آن نسبت به تنگ کردن واژن اقدام خواهد شد. در واقع واژن هم همانند سایر قسمت های بدن به مرور زمان و بر اثر عواملی همچون افزایش سن ، زایمان های طبیعی متعدد ، رابطه های جنسی ، چاقی مفرط و غیره دستخوش تغییراتی شده و اندازه آن تغییر می کند. گشاد شدن واژن کیفیت تماس جنسی را تحت تاثیر قرار داده و موجب کاهش لذت جنسی خواهد شد. ( متخصص زنان و زایمان اهواز )

با انجام پرینورافی که نوعی جراحی زیبایی ترمیمی است می توان نسبت به اصلاح آسیب دیدگی های واژن اقدام کرد. این جراحی نوعی جوانسازی واژن محسوب می شود. در واقع با انجام این عمل سایز واژن کمتر شده و باعث افزایش میزان زیبایی ، لذت جنسی و افزایش کیفیت رابطه جنسی می شود.

کاندیدای مناسب برای عمل پرینورافی
افراد مسن و سن بالا
خانم هایی که زایمان های طبیعی متعددی تجربه کرده اند.
بانوانی که بر اثر عوامل ژنتیکی دچار شلی یا افتادگی واژن شده اند.
افرادی که خود و شریک جنسی شان از میزان تنگی واژن احساس رضایت ندارند.
افرادی که بر اثر گشاد بودن واژن مدام دچار عفونت های قارچی یا باکتریایی می شوند.
افرادی که گشاد بودن بیش از حد واژن شان ، در ارگاسم جنسی آن ها تاثیرگذار بوده است.
عمل پرینورافی برای کدام دسته از افراد مناسب نیست ؟
بانوان باردار یا خانم هایی که طی سه ماه آینده قصد باردار شدن دارند.
بانوانی که از سیستم دفاعی ضعیفی برخوردارند.
افرادی که به بیماری به خصوصی مبتلا هستند.
افرادی که حساسیت خاصی دارند.
اقدامات قبل از عمل پرینورافی
پیش از پرینورافی ، انجام آزمایش پاپ اسمیر و انعقاد خون الزامیست.
چنانچه فرد متقاضی پرینورافی ، به عفونت قارچی یا باکتریایی مبتلاست ، ابتدا باید نسبت به درمان آن ها اقدام کند.
بیمار نباید دچار مشکلات هورمونی باشد.
بیمار باید از سلامت روحی و جسمی برخوردار باشد.
چگونگی پرینورافی

این جراحی ممکن است با بی حسی موضعی یا بیهوشی عمومی ساده انجام شود. در مرحله بعد دیواره های پشتی واژن به یکدیگر نزدیک شده و سپس وصل می شوند. این کار موجب تنگ تر شدن واژن خواهد شد.

عمق نفوذ این جراحی حدود دو الی سه سانتی متر بوده و بیش از این پیش نمی رود.

معمولا عمل پرینورافی تا یک ساعت به طول می انجامد.

پس از به اتمام رسیدن عمل و از بین رفتن اثر بیهوشی و بی حسی ، ممکن است بیمار با درد خفیفی مواجه شود که با مصرف دارو های مسکنی که پزشک تجویز نموده التیام می یابد.

دوران نقاهت این جراحی بسیار کوتاه بوده و فرد پس از چند روز می تواند به انجام کار های روزمره خود برسد.