۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۸
اردیبهشت ۱۵, ۱۳۹۸

سندروم گیر افتادگی شانه

اردیبهشت ۱۵, ۱۳۹۸ ۰ دیدگاه

سندروم گیر افتادگی شانه

سندرم گیرافتادگی شانه عبارت است از اختلال در فضای ساب آکرومیال که منجربه فشار بر تاندون‌ سوپرااسپیناتوس می‌گردد.نشانگان (سندرم) گیرافتادگی شانه عبارت است از اختلال در فضای زیراخرمی (ساب آکرومیال) که منجر به فشار بر تاندون‌های کلاهک چرخاننده (به ویژه تاندون ماهیچه فوق خاری)، تاندون سر دراز دوسر بازویی و بورس زیراخرمی (ساب آکرومیال) می‌گردد.

این سندرم معمولاً در ورزشکاران و کارگرانی که عمل دورکردن (ابداکسیون) شانه را به‌طور مکرر و در دامنه‌ای بیشتر از ۹۰ درجه انجام می‌دهند، اتفاق می‌افتد، اگرچه احتمال درگیری در افراد کم تحرک نیز وجود دارد.

در نشانگان گیرافتادگی، در بسیاری از موارد یک قوس دردناک در دامنه میانی دورکردن (ابداکسیون) استخوان بازو وجود دارد. به همین دلیل نام دیگر این سندرم، نشانگان قوس دردناک است که مهم‌ترین مشخصه آن، دردی است که بیمار در دامنه میانی ۶۰ الی ۱۲۰ درجه دورکردن استخوان بازو گزارش می‌کند.

براساس تقسیم بندی Neer، آسیب روتاتور کاف یا سندرم گیرافتادگی شانه به سه دسته تقسیم می شود:

التهاب و تورم تاندون

فیبروز (تشکیل بافت‌های لیفی) تاندون

پارگی تاندون

گیرافتادگی شانه می تواند اولیه یا ثانویه باشد. علل اولیه شامل آکرومیون قلاب مانند یا ضخیم شدگی لیگامان کوراکوآکرومیال می باشند. گیرافتادگی ثانویه علل بسیار متنوعی دارد از جمله ناپایداری مفصل شانه، ضعف عضلات اطراف شانه، ناپایداری یا اختلال در ریتم حرکتی (دیس کینزی) کتفی-سینه ای.

در مطالعات اخیر انجام شده، یکی از علل آسیب تاندون عضله سوپرااسپیناتوس، کاهش خونرسانی تاندون است که در حالت دور کردن (ابداکشن) یا بالا بردن دست رخ می دهد.

علل سندرم گیر افتادگی شانه

به طورکلی، برخی از عواملی که در ایجاد سندرم گیرافتادگی شانه دخالت دارند عبارتند از:

– شلی کپسول مفصلی و بی ثباتی مفصل شانه

– تاندونیت ماهیچه‌های روتاتورکاف

– تاندونیت کلسیفیه در ماهیچه‌های کلاهک چرخاننده

– ساختمان غیرطبیعی زائده اخرمی

– تغییرات استخوانی در برجستگی بزرگ استخوان بازو

– اختلال در عملکرد ماهیچه‌های کمربند شانه‌ای

– کاهش فضای زیراخرمی مثلا به علت سفتی قسمت پشتی و تحتانی کپسول مفصلی شانه

– وضعیت (پوسچر) غیرطبیعی همانند حالت رو به جلوی سر، افزایش انحنای سینه‌ای (توراسیک) و گرد بودن شانه

– التهاب بورس زیراخرمی

– ناهنجاری‌های مادزادی در فضای زیراخرمی

– وجود استئوفیت در مفصل اخرمی-ترقوه‌ای

– اختلال در حرکات مفاصل اخرمی-ترقوه‌ای و جناغی-ترقوه‌ای

علائم سندروم گیرافتادگی شانه:

اغلب استفاده بیش‌ از حد از شانه و عضلات آن باعث می‌شود علائم درد کم‌کم در بیمار شروع شوند.

علائم درد ناشی از ایمپیجمنت شانه عبارتند از:

در مراحل اول بیمار درد تیز و متناوبی را در ناحیه شانه احساس می‌کند.

با پیشرفت بیماری درد نیز بیشتر و پایدارتر می‌شود.

گرچه درد معمولا بعد از شروع سندرم آغاز می‌شود ولی پیش از شروع و رشد، بیمار معمولا درد خفیفی دارد ولی نادیده گرفته و به‌خاطر نمی‌سپارد.

با شروع التهاب، حرکات ساده برای بیمار دردناک است.

حرکات بالای سر موجب درد بیشتری در بیمار می‌گردد. وقتی دست‌ها به سمت بالای سر کشیده می‌شوند، فضای داخل کتف کوچکتر شده و فشار بیشتری بر بروس‌ها وارد می‌شود.

حرکات دست در سطح کمر دردناک نیستند چون در این حالت فضای کافی برای بروس‌ها وجود داشته و فشار کمتری روی آن وارد می‌شود.

درد شانه در شب به دو دلیل افزایش می‌یابد: اول این‌که التهاب و تورم شانه در طول روز به دلیل فعالیت بیشتر می‌شود در نتیجه بیمار در عصر و شب درد بیشتری در شانه احساس می‌کند.

دوم این‌که در طول شب ذهن آزادتر بوده و بیشتر به درد تمرکز می‌کند.